Tuesday, October 17, 2017

काग तिहारमा कागको भिन्न सम्झना

               मेरा हजुरआमा तिरका, बुढा हजुरबा (वसन्त अधिकारि)ले एकाबिहानै घर अगाडी काग कराएको सुन्नु भयो. घर अगाडी काग कराउनुलाई अशुभ मान्ने चलन थियो. घर तर्फ सबै जना कुशल हुदा पनि उहाको मन शान्त भएन. झिसमिसे मा लौरो बोकेर वसन्त हजुरबा अर्चलेनि बाट जेठी छोरीको घर छहरेपानी तिर लाग्नु भयो. छहरेपानी पुग्दा माहोल अर्कै थियो. मेरा हजुरबा श्रीकृष्ण नेउपाने मृत्युशैया मा हुनुह्हुँदो रहेछ. वसन्त हजुरबाले तत्कालै आफ्ना आँखा अगाडी, आफ्ना जेठा ज्वाईको देहावसान भएको देखुनु परेछ. सात जना नाति नातिना थिए. जेठो छोरा मुक्तिनाथ न्यौपाने मात्र १३ वर्षको हुनुहुन्थ्यो. मेरी हजुरआमा रम्भा दोजिया हुनुहुन्थ्यो. यो हृदयविदारक अवस्था देखेर हजुरबाले  भन्नु भयो- "कसले रक्षा गर्ला यी बालुवाका फूलहरुलाई?"

          मानिसहरु, काग बसेको स्थान, उसले निकालेको आवाजका आधारमा कागसंदेशको अर्थ लगाउथे. यी र यस्तै कुराहरु किम्बदन्ती सुन्न पाइन्छ.  

         आफ्नो देह त्याग गर्दा मेरो हजुरबा करीब ४५ वर्ष वरिपरीको हुनुपर्छ. दुइ तीन दिनको  झाडा पखाला उहाको मृत्यु को कारण बन्यो.

        कान्छो सन्तानका रुपमा एक फुपु (सीता अधिकारी) जन्मनु भयो. आठ जना सन्तान सकुसल रहे. हजुरआमाका पौरखले सबै केटाकेटिलाइ दुख जेलो गरेर हुर्काउनु भयो.  

        एक सय वर्ष को उमेर मा मेरी हजुरआमाको देहावसान हुदा सबै छोराछोरी, नातिनातिनी, पनातिपनातिनी, र खानातीखानातिनी गरि डेढ सय सन्तान भैसकेका थिए. 

.........भनेको सुनेको कुरामा आधारित


Sunday, October 9, 2016

I wish


I wish
I wish, I locked up the wishes;
So no brimming wishes would smell
But I can’t withstand wishing my wishes 
though whatever I just wished
I wish, the garlands on my neck,
would smell, only the flower,
No yearning blend;
And the words of hatred
Wouldn’t smell, haters agony
I wish, the words of praise
were free from strategy you foresee;
and denunciation of thee,
were real picture of me
I wish, everything was simple
as the smile newborns spell;
All the hearts speak one language of truth,
That is as simple as the truth would smell

Sunday, February 14, 2016

प्रणय–गीत



प्रेमको प्रथम स्पर्श
तिमी सँगै आँखा चार भए पछि
रोमाञ्चि र झङ्कृत
एक प्रहारमै घायल मन
स्मृतिले व्याकूल प्रत्येक ओभाना रात्रीहरु
भट्टीबाट निस्केका अनगिन्ती सुस्केराहरु
फगत् एक दर्शनका लागि
तिम्रा पथमा विछ्याइएका नयनहरु
सबै समेटेर
लेख्दैछु यो प्रणय–गीत

क्यानभासमा
पोतिएको तिम्रो चित्र
समयले पोखेको धुलो पुछेर
देखेको उही निश्चल प्रतिविम्ब
सापट लिएर
हृदयको कुनाबाट
एक झिल्को
साट्न मन लाग्यो तिमी सँग स्मृतिको एक पल

बाँडीचुडी कोहि सुन्दर पल
दुबैले ओढ्ने एक टुक्रा आकास
साझा रचनाको संसार
भन्दा सुन्दर र विशाल छ तिम्रो हृदयको एक कुना
प्रेम सागर सरिता
म सिञ्चित छु  र अनुरक्त छु,

लेखिरहेछु यो प्रणय–गीत

Wednesday, December 16, 2015

मेरो माया हजुरलाई

देउरालीको कसम न त, रुमाल साटी माया लाएँ !
बालपनकै रैछ साइनो, छुटेपछि चाल  पाएँ !!

चौतारीको वरलाई, सोध पूर्णिमाको जुनलाई 
नसम्झेको रात छैन, सुनाइदेउ न उनलाई 
देउराली ... 


कति डाँडा काटी गयौ, बिर्सी जाने साथी
झल्को मेरो आउछ कि नाइँ, चस्कंछ कि छाती ? 
देउराली...... 
                                                   

बनै ढाक्यो लालीगुराँस, हिमचुलिलाई हिऊंले
मेरो माया हजुरलाई, गीत गाउने नियुंले  
देउराली ....